FR-4 jest workhorse'em PCB — kompozyt tkaniny szklanej i żywicy epoksydowej obsługujący 90% komercyjnej elektroniki. Tani, łatwo dostępny, dobrze sprawdzony. Ma jednak konkretne ograniczenia: stałą dielektryczną εr ≈ 4.3 (z dużym rozrzutem ±10%), tan δ ≈ 0.020 (znaczne straty dielektryczne) i zmianę εr z temperaturą. Powyżej 1-2 GHz robi się coraz trudniej kontrolować impedancję.
Rogers RO4350B to laminat ceramiczno-węglowodorowy zaprojektowany pod RF. εr = 3.48 ± 0.05, tan δ = 0.0037, stabilność termiczna i izotropia w płaszczyźnie. Mechanicznie kompatybilny z FR-4 (ten sam proces lamiującego, tę samą wiertłem) — można robić mieszane stack-upy gdzie warstwy RF są na Rogers, a power/digital na FR-4.
Cena: Rogers kosztuje 5-15× więcej niż FR-4 (zależnie od grubości i objętości). Dlatego w nowoczesnym design'ie 5G, IoT i radarów typowo używa się Rogers tylko na 2 warstwach sygnałowych (top + first inner), a reszta pozostaje FR-4.