Isola 370HR to system laminatów i prepregów FR-4 do wielowarstwowych PCB, którego typowa temperatura zeszklenia Tg wynosi 180°C w pomiarze DSC. Warto go rozważyć, gdy konstrukcja wymaga odporności na obciążenia cieplne podczas montażu, ale dobór trzeba oprzeć także na rozszerzalności materiału, wilgoci i wymaganiach elektrycznych. Wysoka Tg nie oznacza ani dopuszczalnej temperatury ciągłej pracy płytki, ani małych strat sygnału.
Czym jest Isola 370HR i co właściwie zamawiasz?
370HR jest oznaczeniem materiału firmy Isola, a nie gotowej płytki drukowanej. Jego podstawę stanowi żywica epoksydowa zbrojona tkaniną szklaną typu E. Utwardzony laminat służy do wykonania rdzeni, na których powstają obwody. Prepreg, czyli tkanina z częściowo utwardzoną żywicą, łączy rdzenie i folie miedziane podczas prasowania.
To rozróżnienie ma praktyczne znaczenie. Grubość rdzenia jest określona przed prasowaniem, natomiast końcowa grubość warstwy z prepregu zależy również od zawartości żywicy, rozkładu miedzi i przebiegu procesu. Sama nazwa materiału nie definiuje więc całej budowy PCB. W dokumentacji potrzebne są grubości dielektryków po prasowaniu, rodzaje tkanin, miedź i tolerancje. Podstawy takiej konstrukcji omawia artykuł o wielowarstwowych płytkach drukowanych.
Ilustracje w tym artykule pochodzą z archiwalnej wersji wpisu. Nie są dokumentacją badań ani potwierdzeniem zastosowania 370HR w przedstawionych wyrobach.

Parametry 370HR: wartość zawsze razem z metodą badania
Poniższe wartości typowe pochodzą z karty materiałowej Isola 370HR, rewizja E z czerwca 2024 r. Nie są gwarantowanymi granicami odbiorczymi każdej partii ani wynikami pomiarów gotowej płytki. Oznaczenia metod odnoszą się do IPC-TM-650, chyba że podano inaczej.
| Właściwość | Wartość typowa | Metoda i warunki odniesienia |
|---|---|---|
| Temperatura zeszklenia Tg | 180°C | DSC, metoda 2.4.25C; nie utożsamiać z wynikiem TMA lub DMA. |
| CTE w osi Z poniżej Tg | 45 ppm/°C | TMA, metoda 2.4.24C; kierunek przez grubość laminatu. |
| CTE w osi Z powyżej Tg | 230 ppm/°C | TMA, metoda 2.4.24C; zakres po przejściu szklistym. |
| Całkowita rozszerzalność w osi Z | 2,8% | Od 50 do 260°C; metoda 2.4.24C. |
| Chłonność wody | 0,15% | Przyrost masy według metody 2.6.2.1A; przygotowanie i zanurzenie próbki opisano poniżej. |
| Dk oraz Df przy 1 GHz | Dk = 4,17; Df = 0,0161 | Metoda 2.5.5.9 dla obu wielkości. |
| Dk oraz Df przy 2 GHz | Dk = 4,04; Df = 0,0210 | Metoda Bereskina z linią paskową dla obu wielkości. |
Dk oznacza względną przenikalność elektryczną, a Df — tangens kąta strat dielektrycznych. Obie wielkości są bezwymiarowe. Karta zbiorcza nie opisuje przy każdym wyniku pełnej konstrukcji próbki ani jej wilgotności i temperatury podczas pomiaru elektrycznego. Do obliczeń konkretnej płytki należy uzyskać dane dla wybranej tkaniny i zawartości żywicy. Porównywanie liczb bez sprawdzenia częstotliwości oraz metody może prowadzić do błędnego wyboru.

Tg i CTE odpowiadają na różne pytania
Tg opisuje przejście żywicy ze stanu szklistego do stanu o większej podatności na odkształcenie. Termoutwardzalny laminat nie zaczyna wtedy po prostu płynąć jak stopione tworzywo termoplastyczne. DSC wykrywa zmianę zachowania cieplnego, TMA śledzi zmianę wymiarów, a DMA bada odpowiedź mechaniczną na wymuszenie. Wyniki tych metod trzeba porównywać w ramach tej samej procedury, bez arbitralnego dodawania lub odejmowania temperatury.
CTE określa względną zmianę wymiaru przy zmianie temperatury. W osi Z wzrost grubości laminatu obciąża miedziane ścianki otworów, ponieważ miedź i dielektryk rozszerzają się inaczej. Dlatego przy ocenie przelotek ważna jest także grubość płytki, geometria otworów, jakość metalizacji i liczba obciążeń cieplnych. Sama Tg nie rozstrzyga o trwałości połączenia.
Co oznacza chłonność wody 0,15%?
Metoda IPC-TM-650 2.6.2.1A przewiduje usunięcie okładziny metalowej, suszenie próbki przez 1 godzinę w 105–110°C, schłodzenie w eksykatorze i ważenie. Następnie próbkę zanurza się w wodzie destylowanej o temperaturze 23 ± 1,1°C na 24 godziny, z dopuszczalnym wydłużeniem o 30 minut. Po usunięciu wody z powierzchni próbkę waży się ponownie.
Jest to zatem przyrost masy po określonej próbie zanurzeniowej. Nie oznacza zawartości wilgoci w dowolnej płytce po przechowywaniu ani odporności na kondensację. Nie wyznacza również automatycznie programu suszenia gotowego PCB. Taki program musi uwzględniać wykończenie pól, stan płytki i zalecenia wykonawcy.

Kiedy wybrać 370HR, a kiedy porównać inne materiały?
FR-4 obejmuje materiały o różnych właściwościach. Użyteczne porównanie dotyczy konkretnych kart materiałowych i tej samej konstrukcji płytki, a nie nazw „zwykły laminat” oraz „laminat o podwyższonych parametrach”.
| Główne wymaganie projektu | Jak ocenić 370HR | Co rozstrzyga wybór |
|---|---|---|
| Obciążenia cieplne przy montażu | Kandydat do porównania z innymi FR-4 o wysokiej Tg. | Profil lutowania, rozszerzalność w osi Z i kwalifikacja rzeczywistej konstrukcji. |
| Małe tłumienie długich połączeń | Wysoka Tg nie daje przewagi elektrycznej sama w sobie. | Bilans strat przy częstotliwościach istotnych dla sygnału; w razie potrzeby materiał o mniejszym Df. |
| Odprowadzanie ciepła z elementów mocy | Dobór na podstawie Tg jest niewystarczający. | Droga przepływu ciepła przez miedź, przelotki i połączenie z radiatorem. |
| Praca w wilgotnym środowisku | Wynik chłonności wody jest tylko częścią oceny. | Odstępy izolacyjne, czystość, napięcie, obudowa i badania w warunkach użytkowania. |
| Prasowanie sekwencyjne | Trzeba ocenić historię cieplną całej konstrukcji. | Budowa podzespołów, kolejność wykonywania otworów i kontrola po kolejnych prasowaniach. |
W obwodach cyfrowych znaczenie mają również czasy narastania zboczy, a nie tylko częstotliwość zegara. Straty całego połączenia obejmują dielektryk, przewodniki oraz nieciągłości przy przelotkach i złączach. Nie wolno traktować Df jako procentowej utraty amplitudy sygnału. Więcej o zależności parametrów od budowy materiału znajdziesz w tekście o przenikalności elektrycznej FR-4, a o geometrii ścieżek — w poradniku dotyczącym kontrolowanej impedancji PCB.
Przy porównywaniu ofert trzeba także uzgodnić rodzaj i chropowatość folii miedzianej. Zmiana folii może zmienić straty przewodnika i warunki przyczepności, choć nazwa systemu żywicznego pozostanie taka sama. Określenie „370HR” nie zastępuje kompletnej specyfikacji materiałowej.

Prasowanie: przykład obliczenia czasu nagrzewania
Instrukcja przetwarzania Isola 370HR z października 2019 r. podaje jako punkt wyjścia zakres płynięcia żywicy 90–150°C, szybkość nagrzewania 2,0–6,0°C/min oraz temperaturę utwardzania 182–185°C. Czas utwardzania wynosi według tej instrukcji 70–90 minut powyżej 182°C w środku pakietu prasowanego. Są to zalecenia do opracowania procesu, a nie gotowa receptura dla każdego układu warstw.
Przykład założony: rozpatrujemy symetryczną płytkę o 6 warstwach miedzi, łączoną w jednym cyklu prasowania. Zakładamy szybkość nagrzewania materiału 4°C/min w zakresie płynięcia żywicy. Wartość ta służy wyłącznie rachunkowi; nie jest wynikiem próby produkcyjnej.
- Zakres temperatury wynika z instrukcji: ΔT = 150 − 90 = 60°C.
- Dla stałej szybkości r czas wynosi t = ΔT / r.
- Po podstawieniu założenia: t = 60 / 4 = 15 minut.
- W wariancie porównawczym, przy założonych 3°C/min, otrzymujemy t = 60 / 3 = 20 minut.
To czas przejścia przez wskazany przedział temperatury, nie całego cyklu. Nie obejmuje wcześniejszego nagrzewania, utwardzania, chłodzenia ani czynności pomocniczych. Dłuższy pobyt w tym przedziale nie oznacza automatycznie lepszego wypełnienia przestrzeni między ścieżkami: zmieniają się zarówno lepkość, jak i stopień reakcji żywicy.
W założonym układzie trzeba jeszcze sprawdzić, czy prepreg dostarczy dostateczną ilość żywicy w obszarach z małą ilością miedzi i czy po prasowaniu zostanie zachowana wymagana grubość izolacji. Układ symetryczny ułatwia ograniczenie wygięcia, lecz sam nie zapewnia równomiernego wypełnienia. Istotne są także różnice pokrycia miedzią między obszarami panelu.
Termopara w reprezentatywnym miejscu pakietu pozwala ocenić temperaturę materiału. Wskazanie płyt grzejnych prasy nie wystarcza do stwierdzenia, że żywica osiągnęła temperaturę utwardzania. Ciśnienie, próżnię i chłodzenie technolog dobiera do urządzenia, powierzchni pakietu oraz konstrukcji. Przykładu nie należy używać jako kompletnego programu sterowania prasą.

Co zmienia prasowanie sekwencyjne?
W prasowaniu sekwencyjnym najpierw powstaje podzespół, w którym można wykonać połączenia, a później dodaje się kolejne warstwy. Otwór wykonany w podzespole może po dalszym prasowaniu stać się przelotką zagrzebaną. Samo przewiercenie gotowej płytki na wylot nie tworzy przelotki ślepej.
Wcześniej wykonany podzespół ponownie przechodzi przez obciążenie cieplne. Plan technologiczny musi więc obejmować całą kolejność prasowania, wiercenia i metalizacji. Nie istnieje uniwersalna liczba takich cykli wynikająca wyłącznie z nazwy 370HR. Potrzebne są potwierdzenie wykonalności oraz kryteria kontroli dla zaprojektowanej konstrukcji.
Lista kontrolna przed zatwierdzeniem materiału
- Identyfikacja: uzgodnij producenta, oznaczenie materiału, rewizję karty i zasady akceptowania zamienników. Zapis „FR-4 o wysokiej Tg” pozostawia więcej swobody niż wskazanie konkretnego systemu.
- Budowa: zatwierdź rdzenie, prepregi, grubości po prasowaniu i tolerancje. Sprawdź, czy przyjęte odstępy między warstwami odpowiadają obliczeniom elektrycznym.
- Sygnały: przypisz Dk i Df do częstotliwości, metody pomiaru oraz konstrukcji materiału. Ustal sposób kontroli impedancji, jeżeli projekt jej wymaga.
- Temperatura i wilgoć: opisz przewidywane operacje lutowania, poprawki montażowe i warunki użytkowania. Uzgodnij pakowanie oraz zasady postępowania po otwarciu opakowania.
- Prasowanie i otwory: ustal kolejność operacji oraz kontrolę grubości izolacji, wypełnienia żywicą, rozwarstwień i metalizacji.
- Odbiór: określ, jakie dokumenty materiałowe i wyniki kontroli mają towarzyszyć płytkom. Karta laminatu nie zastępuje odbioru gotowego PCB.
Kontrola przekroju pozwala obejrzeć granice warstw, pustki i połączenia metalizacji otworu z miedzią wewnętrzną. Sposób przygotowania próbki opisuje artykuł o mikrosekcji PCB. Zakres badania oraz kryteria akceptacji należy uzgodnić przed wykonaniem płytek, aby wynik odpowiadał wymaganiom projektu.

Typowe błędy przy doborze i specyfikowaniu 370HR
- Traktowanie Tg jako temperatury pracy. Dopuszczalne warunki ciągłego użytkowania wymagają osobnej oceny materiału, elementów i całego zespołu.
- Przenoszenie Dk do kalkulatora bez kontekstu. Wynik dla określonej częstotliwości i próbki nie musi odpowiadać dielektrykowi w zamówionej płytce.
- Pomijanie wilgoci przed lutowaniem. Mała chłonność wody nie oznacza, że materiał pozostaje suchy niezależnie od przechowywania.
- Kopiowanie nastaw prasy z innej konstrukcji. Zmiana grubości pakietu, ilości miedzi lub prepregu wymaga ponownej oceny procesu.
- Akceptowanie zamiennika tylko na podstawie Tg. Należy porównać także rozszerzalność, właściwości elektryczne i zgodność z zatwierdzonym procesem.

FAQ — pytania o Isola 370HR PCB
Czy 370HR jest materiałem innym niż FR-4?
To konkretny system należący do rodziny FR-4. Określenie FR-4 nie wskazuje jednej receptury żywicy ani jednego zestawu parametrów. Dlatego porównanie powinno obejmować nazwane materiały, a nie samą klasę ogólną.
Czy płytka może stale pracować w temperaturze równej Tg?
Nie można tego wywnioskować z Tg. Zeszklenie opisuje zmianę właściwości materiału podczas badania, a nie kwalifikację urządzenia do ciągłej pracy. Trzeba określić rzeczywistą temperaturę laminatu, warunki chłodzenia i wymagany czas użytkowania, a następnie sprawdzić odpowiednie dane oraz badania trwałości.
Czy 370HR nadaje się do szybkich sygnałów?
Może się nadawać, jeśli obliczenia i weryfikacja połączenia potwierdzą wymagany margines. Ocenia się długość ścieżek, widmo sygnału, straty dielektryka i miedzi oraz nieciągłości. Nie da się podać jednej granicznej częstotliwości dla wszystkich płytek z tego materiału.
Czy wystarczy wpisać „Isola 370HR” w zamówieniu?
Nie. Potrzebne są także zatwierdzony układ warstw, grubości i tolerancje, wymagania dla miedzi, otworów oraz ewentualnej impedancji. Jeśli dopuszczasz zamiennik, opisz kryteria jego akceptacji i wymagaj zatwierdzenia przed produkcją.
Czy podany przykład prasowania można zastosować bez zmian?
Nie: pokazuje tylko obliczenie czasu nagrzewania w określonym przedziale. Pełny proces zależy od prepregu, rozkładu miedzi, pakietu i prasy. Należy potwierdzić temperaturę wewnątrz pakietu oraz jakość uzyskanego połączenia warstw według uzgodnionych kryteriów.



