Factory Acceptance Test (FAT) to odbiór urządzenia u dostawcy, przed wysyłką, według uzgodnionego wcześniej planu: każda próba ma warunki, metodę, kryterium zaliczenia i miejsce w protokole. W elektronice FAT sprawdza zgodność z dokumentacją, działanie funkcjonalne, parametry elektryczne i oznakowanie, a wynik zapisuje się w protokole podpisanym przez obie strony. Poniżej: czym FAT różni się od innych testów, przykładowa macierz odbioru, dobór liczby sztuk do próby, wpływ niepewności pomiaru na kryteria i wzór protokołu.

FAT, SAT i testy produkcyjne: kto czego dotyczy

TestMiejsce i momentCel
ICT / FCTLinia produkcyjna, każda sztuka lub próbkaWykrycie wad montażu i funkcji; zob. ICT i FCT w PCBA oraz test ICT.
FATZakład dostawcy, przed wysyłkąPotwierdzenie, że wyrób spełnia zamówienie i specyfikację; kupujący ma prawo obserwować.
SATMiejsce instalacji klientaPotwierdzenie działania w docelowych warunkach i w połączeniu z innymi urządzeniami.

Testy produkcyjne nie zastępują FAT, a FAT nie zastępuje SAT: w FAT nie da się odtworzyć wszystkich warunków instalacji, więc zakres prób trzeba ustalić tak, aby każdy wymóg umowy sprawdzono tam, gdzie jest to możliwe, a pozostałe przekazano do SAT. Fabrykację gołej płytki i jej kontrole opisuje artykuł o fabrykacji PCB.

Macierz odbioru: przykład dla modułu elektronicznego

Poniżej przykład macierzy dla hipotetycznego modułu zasilanego 12 V z mikrokontrolerem, interfejsem komunikacyjnym i wejściem analogowym. Wartości w kolumnie „Kryterium" są założeniowe i mają pokazać format; w zamówieniu wynikają one ze specyfikacji, kart katalogowych i umowy.

NrPróbaWarunkiKryterium zaliczeniaZapis
1Zgodność dokumentacjiWersja BOM, plików, firmware i rysunku zgodna z zamówieniemRewizje identyczne z zamówieniemNumery rewizji
2Oględziny montażuWedług klasy akceptacji z zamówienia (np. IPC-A-610)Brak niezgodności większych niż dopuszczone przez klasęLiczba i opis niezgodności
3OznakowanieEtykieta, numer seryjny, rewizjaTreść zgodna ze wzorem, czytelnaZdjęcie lub zapis
4Prąd po włączeniuZasilanie 12,0 V, brak obciążenia zewnętrznegoPrąd w zakresie wskazanym w specyfikacji (przykład: 40-80 mA)Wartość [mA]
5Napięcie szyny 3,3 VZasilanie 12,0 V, obciążenie nominalne3,135-3,465 V (±5 % wokół 3,3 V)Wartość [V]
6Tętnienia szynyObciążenie nominalne, pasmo pomiaru 20 MHz≤ 50 mV międzyszczytowo (przykład)Wartość [mV]
7Wejście analogoweWzorzec 1,000 VOdczyt w granicach ±0,5 % (przykład): 0,995-1,005 VOdczyt [V]
8KomunikacjaPętla zwrotna, 1000 ramek0 błędówLiczba błędów
9Praca ciągłaNapięcie nominalne, czas uzgodniony w planie (przykład: 8 h)0 restartów, parametry z pozycji 4-8 w granicachCzas i zdarzenia
10Zakres zasilaniaNapięcie na dolnej i górnej granicy z karty wyrobuDziałanie funkcjonalne bez błędówWyniki dla obu napięć
11Wersja i suma kontrolna firmwareOdczyt z urządzeniaZgodna ze zwolnioną wersjąWersja, suma
12Pakowanie i dokumentyZgodnie z umowąKomplet dokumentów i zabezpieczenieLista kontrolna

Próby klimatyczne, wibracje, kompatybilność elektromagnetyczna lub bezpieczeństwo elektryczne wykonuje się tylko wtedy, gdy wymaga ich umowa lub norma wyrobu, i zwykle w specjalistycznym laboratorium, nie w ramach standardowego FAT. Takie próby wpisuje się do macierzy z numerem normy i warunkami z dokumentu odbioru.

Margines pomiarowy: kiedy wynik „w granicach" nie wystarcza

Każdy pomiar ma niepewność. Jeśli kryterium zakłada 3,135-3,465 V, a miernik ma niepewność ±0,02 V, to odczyt 3,14 V mieści się w granicy, lecz prawdziwa wartość może być poza nią. Reguła ostrożna (guard band): okno akceptacji zawęża się o niepewność: dolna granica 3,135 + 0,02 = 3,155 V, górna 3,465 − 0,02 = 3,445 V. Odczyty poza tym oknem, ale w granicach specyfikacji, wymagają powtórzenia lepszym przyrządem albo uzgodnienia z kupującym. Reguły decyzyjne (czy stosować margines, jak traktować wartości graniczne) ustala się w planie FAT przed rozpoczęciem prób. Dla pozycji 7: granice 0,995-1,005 V przy niepewności ±0,001 V dają okno 0,996-1,004 V.

Ile sztuk badać: liczność próby

Gdy FAT obejmuje partię, a nie jedną maszynę, liczbę badanych sztuk trzeba uzasadnić. Dla planu z zerem dopuszczalnych wad wzór na ufność wynosi C = 1 − (1 − p)n, stąd n = ln(1 − C) / ln(1 − p), gdzie p to graniczny udział wadliwych, a C poziom ufności. Przykłady założeniowe:

  • p = 10 %, C = 90 %: n = ln(0,10) / ln(0,90) ≈ 21,85, czyli 22 sztuki bez wady (sprawdzenie: 1 − 0,9²² ≈ 0,902).
  • p = 1 %, C = 90 %: n = ln(0,10) / ln(0,99) ≈ 229,1, czyli 230 sztuk.

Wynik oznacza: jeżeli wśród n sztuk nie ma żadnej wady, to z ufnością C udział wadliwych nie przekracza p. Nie dotyczy sprzętu jednostkowego (jedna maszyna) i zakłada losowy wybór oraz niezależność sztuk. Plany próbkowania według AQL to inne podejście i muszą być uzgodnione w umowie.

Niezgodności i ponowna próba

  • Każdą niezgodność zapisuje się z numerem próby, wartością i zdjęciem lub opisem; nie wolno jej usuwać z protokołu po naprawie.
  • Strony uzgadniają klasy niezgodności (np. krytyczna, większa, mniejsza) i reguły: co blokuje wysyłkę, a co trafia na listę usunięcia po dostawie.
  • Po naprawie powtarza się próbę, której dotyczyła niezgodność, i wszystkie próby, na które mogła wpłynąć zmiana; w protokole zostają oba wyniki.
  • Zmiana oprogramowania lub wymiana elementu po odbiorze zmienia rewizję i może wymagać powtórzenia FAT w uzgodnionym zakresie.

Wzór protokołu odbioru (do wypełnienia)

PoleWpis
Wyrób, numer zamówienia, rewizja…
Numery seryjne objęte próbą…
Plan FAT (numer, wersja, data zatwierdzenia przez kupującego)…
Przyrządy i ich numery kalibracji (data ważności)…
Wyniki prób (załącznik z macierzą: nr, wartość, zaliczone/niezaliczone)…
Niezgodności i decyzje (opis, klasa, działanie, data zamknięcia)…
Decyzja: dopuszczony do wysyłki / z warunkami / odrzucony…
Podpisy: wykonawca prób, przedstawiciel dostawcy, przedstawiciel kupującego (imię, nazwisko, data)…

Przed FAT warto uzgodnić z wykonawcą montażu zakres danych z linii (wyniki AOI, ICT/FCT), które trafią do protokołu jako dowód uzupełniający; zakres usług montażu opisuje strona montaż PCB.

Lista kontrolna przygotowania FAT

  • Plan prób zatwierdzony przez kupującego przed rozpoczęciem produkcji, a nie w dniu odbioru.
  • Jasne kryteria zaliczenia z jednostkami i granicami; reguła postępowania przy wynikach granicznych.
  • Przyrządy z ważną kalibracją; przyrząd i stanowisko opisane w protokole.
  • Materiały i wzorce zgodne z warunkami docelowymi tam, gdzie to możliwe.
  • Ustalone osoby upoważnione do podpisu i sposób postępowania z niezgodnościami.

Czego nie zweryfikowano: wymagań konkretnego wyrobu lub normy, wartości kryteriów (przykłady założeniowe), kosztów i czasu trwania FAT. Artykuł nie obejmuje FAT instalacji procesowych ani maszyn, wymagających dodatkowych prób ciśnieniowych i bezpieczeństwa.